Elektrokardiogram, zwany popularnie EKG, jest to zapis czynności serca. Uzyskiwany jest w nieinwazyjnym badaniu, podczas którego ocenia się czynność elektryczną serca. Nie wymaga ono specjalnego przygotowania pacjenta, może być wykonane w trybie ambulatoryjnym (gabinet lekarski, przychodnia) lub w trakcie hospitalizacji przy łóżku chorego. Podczas badania do ciała pacjenta przytwierdzane są elektrody: na obu rękach, nogach i klatce piersiowej. Mają one formę zaczepów lub przyssawek, które wcześniej smarowane są żelem ułatwiającym przewodzenie. W trakcie badania pacjent leży na plecach nieruchomo, gdyż skurcze mięśni powodują zaburzenia w odczycie akcji serca. Całość badania trwa około 5-10 minut. EKG, choć jest badaniem często stosowanym, nie zawsze jest wystarczające. Jeśli w trakcie tego badania zauważone zostaną odchylenia pracy serca od normy, zwykle rozpoczyna się dokładną diagnostykę w kierunku wad serca lub chorób serca. W EKG widoczne mogą być zmiany po przebytym zawale serca, powiększenie komór serca na skutek zbyt dużego obciążenia czy zaburzenia w układzie przewodzącym serca.